Translate

Δευτέρα, 16 Μαΐου 2016

"Καλή επιτυχία γιε μου..!"

"Όταν ο πρώτος μου γιος ήτανε 8 χρονών μας δήλωσε τι θα σπουδάσει. Ο μικρός μου γιος το έκανε στα 11. Αυτή η σταθερότητα τους ήτανε κάτι που "ζήλεψα" γιατί εγώ ..ακόμα δεν ξέρω τι θα γίνω όταν ..μεγαλώσω...
Αυτό που με φόβιζε όμως πάντα, ήταν η "ανάγκη" τους να περάσουν Πανεπιστήμιο..Και οι βαθμοί τους που πάντα ήταν και είναι πολύ καλοί..
Και τι δεν έκανα για να τους πω ότι στον τόπο αυτό "άλλα" έχουν προτεραιότητα. Και όχι οι ικανότητες..
Η οικογένεια μας αναντάμ μπαμπαντάμ, δεν φίλησε κατουρημένες ποδιές, δεν απέκτησε μπάρμπα στην Κορώνη και κάποτε όλη την περιουσία της την έδωσε στους αγώνες για να φύγει η Τουρκιά από αυτόν τον τόπο. Έκτοτε παλεύει με την γη, την ξενιτιά και το μεροκάματο.
Και αν κάποιοι από εμάς πήραμε κανά 2 χαρτιά, τα έχουμε ακόμα στο συρτάρι επειδή δεν αποκτήσαμε γαλαζοπράσινες αποχρώσεις..Έτσι όταν θα κυνηγάνε τα όνειρα τους με το πτυχίο από τα Πανεπιστήμιο, εξαιτίας όλων των παραπάνω, φοβάμαι για τις πόρτες τις κλειστές..
Όπως και να 'χει ο δρόμος της ευτυχίας του μεγάλου μου γιου σήμερα λέγεται: "Πανελλαδικές".'
Καλή επιτυχία γιε μου!
Τι σάμπως να είμαι εγώ, μπροστά στα όνειρά σου;"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου