«Οι Γερμανοί υποδουλώθηκαν εσωτερικά στους Έλληνες»

Η Βρετανίδα φιλόλογος Eliza Butler γράφει το 1935 το βιβλίο της με τίτλο: Η Τυραννία της Ελλάδας Επί της Γερμανίας και αναλύει την παθιασμένη ελληνολατρία των Γερμανών για τον αρχαίο πολιτισμό.

Η αμαρτία ήταν ξένη λέξη για τους Έλληνες

"Έκλαιγε ο Οδυσσέας στην Καλυψώ, και πότε επέλεξε να κλάψει; Όταν ο ποιητής μας δίδει την περιγραφή του Παραδείσου της νήσου Ωγυγίας. Τα νερά, τα άνθη, τις φυσικές ομορφιές, τον ουρανό, το νέκταρ, την αμβροσία. Ο Οδυσσέας έκλαιγε γιατί ήθελε το δικό του Παράδεισο, το δικό του ανθρώπινο Παράδεισο, την Ιθάκη.

Δάρρωνας Επήκοος: ο θεραπευτής θεός των Μακεδόνων

«Μακεδονικὸς δαίμων, ᾧ ὑπὲρ τῶν νοσούντων εὔχονται.»

Ησύχιος
 Τα τελευταία χρόνια με τις συνεχόμενες ανασκαφικές έρευνες στη περιοχή της Πέλλας εντοπίστηκε ένα συγκρότημα ιερού στο οποίο αναγνωρίστηκαν λειτουργίες άμεσα σχετιζόμενες με θεραπευτικές πρακτικές. Η αναγνώριση της λατρευόμενης θεότητας οφείλεται στην εύρεση μιας αναθηματικής επιγραφής προς τον Δάρρωνα, ενός τοπικού, κατά τον Ησύχιο, θεραπευτή δαίμονα.

Θεοί, αν η λύπηση είναι δουλειά δική σας, ρίξτε μου μια ματιά.

Στο ποίημα αυτό ο Κάτουλλος βαθιά πληγωμένος εκφράζει τον πόνο του για την αχαριστία και προδοσία της αγαπημένης του. Θεματικά το ποίημα ανακαλεί το π.8, όπου διαβάζουμε μια παρόμοια, αν και περισσότερο ανάλαφρη σε διάθεση, αντίδραση του ποιητή στην άρνηση της Λεσβίας.

Τίποτα δεν είναι γλυκύτερο από την πατρίδα, αυτό είναι ήδη κοινός τόπος.

"Τίποτα δεν είναι γλυκύτερο από την πατρίδα, αυτό είναι ήδη κοινός τόπος. Αν τίποτα λοιπόν δεν είναι γλυκύτερο, υπάρχει μήπως κάτι άλλο πιο σεβαστό και θείο;

Μια αρχαία συνταγή για τον λόξυγκα

Ο λόξυγκας ( ή λόξιγκας ) είναι ανακλαστική κίνηση που προκαλείται από ανεξέλεγκτες συσπάσεις του διαφράγματος, με μικρές εισπνοές αέρα και έχει ως αποτέλεσμα χαρακτηριστικό ήχο.

Ο Θεός του Πλάτωνα

"Στον Τίμαιο, ο Πλάτων περιγράφει τη δημιουργία του σύμπαντος ως το προϊόν εργασίας ενός θεϊκού δημιουργού που επιτελεί το έργο του, έχοντας ως σημείο αναφοράς ένα πρότυπο –ένα σύστημα ορθολογικών αρχών που οφείλουν να ενσωματωθούν στην ύλη, έτσι ώστε να προαχθεί ένα ενοποιημένο αποτέλεσμα.

Η κατασκευή του Ιησού

                                               Ιστορίες παραχαρακτών.

"Προφανώς ο Ιησούς υπήρξε – όπως και ο Οδυσσέας και ο Ζαρατούστρα, που λίγο ενδιαφέρει να ξέρουμε αν έζησαν πραγματικά, με σάρκα και οστά, σε ένα συγκεκριμένο χρόνο και σε έναν εντοπίσιμο τόπο. Η ύπαρξη του Ιησού δεν είναι διόλου αποδεδειγμένη ιστορικώς.

Αγωνιζόμενοι για τα Ολύμπια της ψυχής.

"Ώστε, πρέπει να μελετήσουμε εάν ακριβώς έχουμε φροντίσει ώστε να αναδράμουμε σ'εκείνα από τα οποία προερχόμεθα, όσον βεβαίως είναι δυνατή αυτή η αναδρομή. Πρέπει να εξετάσουμε, εάν φροντίσαμε και τον να απέχουμε από την αίσθηση και από την φαντασιοπληξία, αλλά και από τον παραλογισμό που προκαλείται από αυτές και από τα πάθη που προέρχονται επίσης από αυτές, όταν, κυρίως, αυτά υπερβαίνουν τον βαθμό της ανάγκης εκείνης, που καθόρισε και την γέννησή μας.

Λουκιανός: Περί θυσιών

«Σε ότι αφορά όλα εκείνα που κάνουν οι ανόητοι στις θυσίες, στις γιορτές και στις πομπές τους προς τιμή των θεών, εκείνα που ζητάνε, εκείνα για τα οποία προσεύχονται και εκείνα που γνωρίζουν σχετικά με τους θεούς, δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιος τόσο δύσθυμος και στενοχωρημένος ώστε να τα δει και να μη γελάσει με την βλακεία των όσων γίνονται.

Οι θεοί χαρίζουν στους ανθρώπους στοχασμό που έχει ορίζοντα την ημέρα

«... πάνω στον πόνο μου μην προσθέτεις αδυσώπητες έγνοιες
και για το μέλλον μην προφητεύεις αγωνία αβάσταχτη.

Kαταδιώκουν εκείνους που μοχθούν για να προσδιορίσουν την ελευθερία

"Οι ξεπουλημένοι της πολιτικής, οι πραματευτές της απελευθέρωσης των λαών, οι μυστικιστές απελευθερωτές δεν είναι οι μόνοι υπεύθυνοι για την ανθρώπινη αθλιότητα. Δεν πρέπει να τους μεμφόμαστε επειδή φράζουν τον δρόμο για την υλοποίηση των ίδιων των ιδανικών τους και την εξαφάνιση της αθλιότητας την οποία οι ίδιοι προκάλεσαν.

Ορφικός ύμνος Αδώνιδος

Άκουσε την προσευχή μου , ω ένδοξε, άριστε θεέ, με την κομψή κόμη, φίλε της μοναξιάς, που είσαι γεμάτος από περιπόθητους καρπούς.

Με τα πάθη, απομακρύνεται η Ψυχή από τον έρωτά της για το καθαρό ον

"Επομένως, πρέπει να αποφεύγονται, όχι λιγότερο από τ'άλλα, και κάποιες τροφές, όσες από την φύση τους διεγείρουν το θυμικό μέρος της ψυχής μας.

Υποστηρίζεις την «ανεξιθρησκία» μόνο για την δική σου θρησκεία και όχι για τις άλλες.

{...}Kραυγάζεις, Ανθρωπάκο, όταν κάποιος σου υπενθυμίζει την ψυχική σου δυσκοιλιότητα. Δε θέλεις να τ’ ακούσεις, δε θέλεις να το μάθεις, θέλεις απλώς να φωνάζεις, «ζήτω»! Εντάξει, αλλά γιατί δε μ’ αφήνεις να σου πω ήσυχα για ποιον λόγο δεν πρόκειται να ευτυχήσεις;

Χίμαιρα: Το χθόνιο και μιαρό τέρας της ψυχής

"ἡ δὲ (Έχιδνα) Χίμαιραν ἔτικτε πνέουσαν ἀμαιμάκετον πῦρ,

δεινήν τε μεγάλην τε ποδώκεά τε κρατερήν τε".
(Κι εκείνη γέννησε τη Χίμαιρα που πνέει φωτιά ακατάβλητη,
δεινή, μεγάλη, γοργόποδη και δυνατή).

Ησιόδου "Θεογονία" στ. 319-321, απόδ. Σταύρος Γκιργκένης
  Στην Ελληνική μυθιστορία μας η Χίμαιρα αναφέρεται ως ένα φοβερό τέρας που εξέπνεε φωτιά, είχε σώμα κατσίκας, κεφάλι λιονταριού, και η ουρά του κατέληγε σε φίδι. Σύμφωνα με άλλες περιγραφές, είχε περισσότερα από ένα κεφάλια, συνηθέστερα τρικέφαλος έχοντας κεφαλή λέοντα, κατσίκας και δράκοντα.

Ω, κακόμοιρα ανθρώπινα μυαλά και τυφλωμένες καρδιές!

«Ω, κακόμοιρα ανθρώπινα μυαλά και τυφλωμένες καρδιές!
Σε τι σκοτάδια, σε τι κινδύνους κυλάει ο λίγος χρόνος της ζωής σας!

Ανύπαρκτο το φιρμάνι του Έλγιν για την κλοπή από τον Παρθενώνα!

Μια νέα εξέλιξη ήρθε στο θέμα των γλυπτών του Παρθενώνα που πήρε ο λόρδος Έλγιν και επί σχεδόν 200 χρόνια εκτίθενται στο Βρετανικό Μουσείο αποτελώντας μήλον της έριδος μεταξύ Λονδίνου και Αθήνας
Σύμφωνα με την Hurriyet δύο Τούρκοι επιστήμονες που ερευνούν τα Οθωμανικά Αρχεία καταρρίπτουν τον ισχυρισμό των Βρετανών πως «είχαμε λάβει άδεια από τον Σουλτάνο».
Ο λόρδος Έλγιν που ήταν Βρετανός πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη στις αρχές του 1800...

Το κλεμμένο κολοσσιαίο πιθάρι της Αμαθούντας που εκτίθεται στο Λούβρο!

Μάρτιος 1865. Λίγο πριν το τέλος της οθωμανικής κυριαρχίας στην Κύπρο μία ομάδα αρχαιοκάπηλων, υπό τις οδηγίες του γάλλου αρχιτέκτονα Edmond Duthoit φόρτωναν σε ένα πλοίο το μοναδικής αξίας πιθάρι της Αμαθούντας. Έκτοτε, το κολοσσιαίο πιθάρι κοσμεί το Μουσείο του Λούβρου, θυμίζοντας την αρπαγή των μαρμάρων του Παρθενώνα από τον Έλγιν. Αυτή είναι η ιστορία της κλοπής του...

Μέλαινα χολή: Η αιτία της μελαγχολίας στον Αρχαίο κόσμο

Από την αρχαιότητα οι χρονικογράφοι του ανθρώπινου πνεύματος αγωνίζονται να βρουν λέξεις ικανές να εκφράσουν επαρκώς τη συντριβή της μελαγχολίας.

Εσείς, ω αθάνατες ψυχές των ελεύθερων προγόνων μου!

Με τον τίτλο Ελληνική Νομαρχία φέρεται ένα κορυφαίο λόγιο έργο του ελληνικού προεπαναστατικού διαφωτισμού που συνέγραψε ο «Ανώνυμος ο Έλλην» και εξέδωσε ο ίδιος, χωρίς να αποκαλύπτεται το πραγματικό όνομά του.

Η "αγία" φύση της αριστεράς.

Επειδή ακούω για την δήθεν "αγία" φύση της αριστεράς θα ήθελα να μοιραστώ κάποιες σκέψεις μου. Κατ΄αρχάς η αριστερά εμφανίσθηκε κατά τους βιομηχανικούς αιώνες κάτι που σημαίνει ότι τους προηγουμένους αιώνες ο κόσμος ζούσε στην πνευματική αμαρτία και ήλθαν οι αριστεροί υλισταί για να τον σώσουν.(;;;) Όμως η ύλη είναι φθαρτή άρα η αριστερά εσχατολογία καταπίπτει.

Κινύρας: ένας θεϊκός λυριστής, ο αγαπημένος ιερέας της Αφροδίτης

"Οι φωνές των ανθρώπων της Κύπρου πολλές φορές υμνούν τον Κινύρα, τον οποίον αγάπησε δοξασμένα ο χρυσοχαίτης Απόλλων, τον υπάκουο ιερέα της Αφροδίτης". 
Πίνδαρος-Πυθική Ωδή 2.
  Ο Κινύρας αποτέλεσε μια μορφή η οποία δεν παρέμεινε σταθερή στη διάρκεια των αιώνων, αλλά αντιθέτως συνεχώς μεταβαλλόταν και άλλαζε, δημιουργώντας έτσι μια αντιφατική εικόνα για το άτομό του.

Ύπνε ιερέ μαντατοφόρε των αχανών μυστηρίων

"Πρέπει πάντοτε το πρωινό να ξανάρχεται; Δεν τελειώνει ποτέ των επιγείων η βία; Πολυπραγμοσύνη στυγνή αφανίζει της νύχτας την αιθέρια αφή.

Η Ληθοφόρος θεά των μηκώνων και οι παπαρούνες

Από όλα τα λουλούδια που φυτρώνουν άφθονα στην ελληνική ύπαιθρο η παπαρούνα είναι ίσως από τα πιο εντυπωσιακά. Το πορφυρό της χρώμα ξεχωρίζει και μαγεύει. Ποια είναι όμως η ιστορία και πως συνδέονται μαζί της ο Ύπνος, ο Θάνατος, η θεά Δήμητρα, η θεά των Μηκώνων και ο πόλεμος; Ας πάμε να ξετυλίξουμε το κουβάρι του μύθου και της ιστορίας.

Σ' όποιο δρόμο και να βρεθώ, κάποιος με καλεί ν' ακολουθήσω το δικό του

"Εδώ βρίσκεται και η όλη μου δυσκολία. Σ' όποιο δρόμο και να βρεθώ, στο ξεκίνημά του στέκεται κι ένα πολύ αξιόπιστο πρόσωπο, που μου απλώνει το χέρι και με καλεί ν' ακολουθήσω το δικό του δρόμο.

Δεν υπάρχει μοίρα που να μην νικιέται με την περιφρόνηση.

Οι θεοί είχαν καταδικάσει τον Σίσυφο να κυλάει αδιάκοπα ένα βράχο ως την κορυφή ενός βουνού απ’ όπου η πέτρα, με το βάρος της, ξανάπεφτε. Είχαν σκεφτεί, κάπως δικαιολογημένα, πως δεν υπάρχει πιο φοβερή τιμωρία απ’τη χωρίς όφελος κι ελπίδα εργασία.

Έχουμε τόσους θεούς όσες είναι οι ανθρώπινες σκέψεις

Έχουμε τόσους θεούς όσες είναι οι ανθρώπινες σκέψεις.
Έχουμε τόσα συναισθήματα όσες είναι οι δυνάμεις του Είναι που κατεβαίνουν και ψύχονται μέσα στον άνθρωπο.

Οι τελετουργίες μάς βοηθούν να διαλεχθούμε με τον εαυτό μας

  «Τέτοιας λογής είναι τα λεγόμενα σύμβολα των θεών, ενιαία κατά την μορφή ενόσω βρίσκονται στους υψηλότερους κόσμους και πολύμορφα στους υποδεέστερους.

Τελεσφόρος: Ο τελεσιουργός θεός της ίασης

 Με το όνομα Τελεσφόρος είναι γνωστός ένας από τους δαίμονες του κύκλου του θεού Ασκληπιού ο οποίος βοηθάει στην ολοκλήρωση της θεραπείας των ασθενών, δηλαδή συντελεί στην τελεσφόρηση της ίασης.  Συμβολίζει την ανάκαμψη από την ασθένεια, καθώς το όνομά του σημαίνει "ο επιτελών" ή "ο φέρων την ολοκλήρωση".