Δεν λέει τίποτα για τον εαυτό του, ότι τάχα είναι κάποιος ή ξέρει κάτι

Η κατάσταση και ο χαρακτήρας του αμαθούς έχει ως εξής: Την ωφέλεια ή την βλάβη δεν την περιμένει από τον εαυτό του, αλλά από τα εξωτερικά πράγματα. 

Η κατάσταση και ο χαρακτήρας του φιλοσόφου έχει ως εξής: Την ωφέλεια ή την βλάβη την περιμένει από τον εαυτό του.

Μη ξοδέψεις το υπόλοιπο της ζωής σου με σκέψεις για τους άλλους

Μη ξοδέψεις το υπόλοιπο της ζωής σου με σκέψεις για τους άλλους, όταν δεν ανάγεις το πράγμα σε κάτι καλό για όλους, γιατί θα στερηθείς κάποιο άλλο έργο.

(Ε)ν τη (Ρ)οή της (Γα)ίας έρχεται η εργασία

(Ε)ν τη (Ρ)οή της (Γα)ίας έρχεται η εργασία. Η οντική εργασία είναι η εκ του βάθους του Είναι ανακατανομή δυνάμεων ώστε να προχωρήσει η εξωτερίκευση της εσωτερικότητος του όντος. Ώστε λοιπόν όλα γύρω μας είναι Εργασία διότι όλα είναι γήϊνη ροή, η γη συμμετέχει με τις δυνάμεις της στο οντολογικό γίγνεσθαι. Συλλήβδην η Ελληνική στιγμή συμμετέχει της εργασίας διότι η Ελληνικότητα είναι η αποτύπωσις της εργώδους εκτύλιξης του Όντος.

Ο πολιτισμένος άνθρωπος εξαρτημένος από αοράτους και ορατούς εξουσιαστές τρέμει τα πάντα

Επηρμένοι οι σύγχρονοι επιστήμονες και τεχνολόγοι συνεχίζουν τη μεγίστη αλαζονεία ότι δήθεν ο σημερινός άνθρωπος της επιστήμης και της τεχνολογίας είναι έτη φωτός έμπροσθεν του λεγομένου "πρωτογόνου" ανθρώπου.

Η ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΛΕΥΚΟΥ ΙΕΡΑΤΕΊΟΥ. Η ΝΕΑ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑ

Έχει ήδη εκκολαφθεί το επόμενο θρησκευτικό ιερατείο της ανθρωπότητας, η νέα θρησκεία, η οποία θα κυριαρχήσει και θα κατακυριεύσει στους επόμενους αιώνες την ανθρωπότητα. Θα σπείρει τον φ ό β ο αλλά θα δίνει και την ε λ π ί δ α και την σ ω τ η ρ ί α, συστατικά γνωστά αλλά απαραίτητα καθώς γνωρίζουν οι επιβολείς πως οι μέγιστοι τύραννοι των ανθρώπων ήταν πάντα αυτές οι τρεις έννοιες.

Έχουν την εντύπωση ότι ο θάνατος αποτελεί τη μεγαλύτερη συμφορά τους

«Πραγματικά αξίζει τον κόπο να παρατηρεί κανείς όσα κάνουνε και λένε οι περισσότεροι άνθρωποι σε καταστάσεις πένθους, καθώς και όσα επαναλαμβάνουν κάθε τόσο όσοι προσπαθούνε τάχα να πούνε λόγια παρηγοριάς:

Ο πόλεμος είναι ηλεκτρονικός και οι αντίπαλοι οι χωρισμένοι λαοί εντός των πόλεων

Περί των ενεργειακών αυξήσεων.

Αποδίδεται στον Ευριπίδη το περίφημον απόφθεγμα : "όλβιος όστις της ιστορίης έσχε μάθησιν" (ευτυχής όποιος γνωρίζει ιστορία). Την κατά Θουκυδίδειο όμως τρόπο ιστορία, η οποία μέσα από νόμους και αίτια και συνέπειες, διδάσκει και καταδεικνύει τι συνέβη τι συμβαίνει και τι θα συμβεί.

Στην σύγχυση τα ηνία..

Η ανθρώπινη φύση και κυρίως το πνευματικό και μη υλικό κομμάτι της, έχει την τάση να έλκεται από τα κατώτερα της τμήματα. Έναν συνδυασμό ενστίκτων και συναισθημάτων. Τα όρια δηλαδή του ανθρώπου διευρύνονται όρος τα κάτω θα μπορούσαμε να πούμε. Στην αντίθετη περίπτωση, αν δηλαδή τα όρια διευρυνόντουσαν προς τα πάνω θα είχαμε άνθιση των αρετών, της εν συναίσθησης και της πνευματικής καλλιέργειας.

Η στενοχώρια είναι μήνυμα του υπερεαυτού μας από τον Όλυμπο

Περί της στενοχωρίας

Τα όρια της στενοχώριας μας είναι τα όρια του κόσμου μας. Είτε πρόκειται για θέματα πνευματικά, ψυχικά ή σωματικά. Ηθικά, προσωπικά, οικογενειακά ή πάσης φύσεως κοινωνικά. Η στενοχώρια είναι το μέτρο του πνευματικού και αξιακού αναστήματός μας, ο μετρητής ο οποίος καταγράφει το Είναι μας εσωτερικά και εξωτερικά. 

ΚΑΝΕ ΤΟΥΣ ΝΑ ΥΠΟΦΕΡΟΥΝ. Η ΥΠΑΚΟΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΗ

«Πώς μπορεί κάποιος άνθρωπος να διασφαλίσει την εξουσία του επάνω σε κάποιον άλλον, Ουίνστον;»

Ερμής: ο συνδετικός Λόγος με τον ουρανό του Διός και της ροής Ήρας

Ερμής, σημαντικότατη συμπαντική δύναμις, ισταμένη ανάμεσα στο Δία (δύναμις) και στα υπόλοιπα όντα, είναι ο Θεός ο οποίος συνδέει με τα μηνύματά του και τις αγγελίες του τον ουρανό με τους ανθρώπους, για αυτό εκ του είρω (συνδέω) είναι ο Ερμής ο μεταφέρων τις πληροφορίες που συνδέουν τους φωτισμένους ανθρώπους με τον ουρανό του Διός και της ροής Ήρας.

ΤΙ ΛΟΓΗΣ ΨΥΧΗ ΕΧΩ ΤΩΡΑ;

"Τώρα δα για ποιο πράγμα χρησιμοποιώ την ψυχή μου;" Ανά πάσα στιγμή αυτό να ξαναρωτάς τον εαυτό σου και να εξετάζεις μέσα σου:

ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

«Να σώσουμε τα παιδιά, Πέτρα. Αν θέλεις να μου συμπαρασταθείς ας αρχίσουμε από τα παιδιά.

Η πλέον εσφαλμένη ανθρώπινη πίστιν περί θανάτου

Η απελευθέρωση του Ανθρώπου όχι από το σώμα αλλά από το Νου, ο οποίος υλικοποιεί τις αϋλες δυνάμεις που συνθέτουν το σώμα ονομάσθηκε θάνατος, ο θάνατος δεν διαλύει το σώμα, αυτό αποτελεί την πλέον εσφαλμένη ανθρώπινη πίστιν, ο θάνατος ανακατανέμει τις ήδη και πάντα υπάρχουσες δυνάμεις που συνθέτουν το σώμα.

Τέτοια είναι η φύση του κάτω κόσμου

"Τέτοια είναι η φύση του κάτω κόσμου. Όταν λοιπόν φτάσουν οι πεθαμένοι εκεί που τους φέρνει ο δαίμονάς του τον καθένα, πρώτον ξεχωρίζουν με δίκη αυτοί που έζησαν ωραία και με ευσέβεια, και οι άδικοι.

"ΕΚΑΣΤΟΣ ΕΦ' Ω ΕΤΑΧΘΗ". ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΑΣ ΤΑ ΟΡΙΣΟΥΝ ΟΙ ΘΕΟΊ

Δεν υπάρχει ούτε τρόπος, όσο και αν πασχίζουμε, ούτε και λόγος φυσικά για να επεμβαίνουμε στην κρίση ή στην απόφαση άλλων. Ας μην αγωνιούμε πια για το αν σε αυτόν τον Μαραθώνιο θα τρέξουν και άλλοι μαζί μας.

Ο Έλλην αρχιτεκτόνησε τους Θεούς του προκειμένου να τακτοποιήσει τις κοσμικές δυνάμεις

Περί της Ελληνικής αρμονίας.

Η Ελληνική έλλογος υπέρβασις είναι το αντίστοιχο της χριστιανικής συναισθηματικής αμαρτίας. Βέβαια κολοσσιαίο χάσμα οντικής δυνάμεως χωρίζουν αυτά τα δύο μεγέθη. Ο Ήλιος αντιστοιχεί στον λαμπτήρα χωρίς όμως καμία σύγκριση να μπορεί μεταξύ τους να γίνει. 

Ποια όμως είναι η πρωτίστη και κυρία διαφορά ανάμεσα στην Ελληνική δυνητική υπέρβαση και στη χριστιανική δυνητική αμαρτία.

ΥΠΗΡΞΕΣ ΕΝΑΣ ΥΠΕΡΟΧΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ!

Ο Τζίτζης μας, ήρθε στην οικογένεια μόλις εννέα ημερών, μια χούφτα άνθρωπος, από μια μανούλα που έφυγε στην γέννα και έζησε 16 χρόνια μαζί μας. Έζησε χαρές και λύπες όπως ζήσαμε βέβαια όλα τα μέλη της.

ΝΗΜΑΤΑ ΨΥΧΩΝ, ΑΙΩΝΙΟΙ ΔΕΣΜΟΙ ΣΕ ΕΝΑ ΥΦΑΝΤΟ ΖΩΗΣ

Ο Κόσμος μας, αυτό το ατελείωτο Υφαντό, όπου Εν- πλέκονται οι ψυχές και τα έργα μας σε Γόρδιους δεσμούς, σε όμορφα κεντήματα, σε πέπλα προστασίας αλλά και λήθης, σε κόμπους, απαραίτητοι οι κόμποι στο πλεκτό. Αυτός ο Κόσμος μας, ο γεμάτος από λωρίδες υφασμάτων και νημάτων.

ΕΛΘΕ ΘΕΑ ΕΣΤΙΑ

Έλα, Εστία, το Όμορφο τούτο Σπίτι να κατοικήσεις...

«Πρέπει να τον τρέλανε ένας θεός»

Στον βιβλίο του «Γενεαλογία της ηθικής» και στο κεφάλαιο «Ενοχή, άσχημη συνείδηση και τα συναφή» ο Νίτσε, μεταξύ άλλων, εκθέτει τα επιχειρήματα του και προσπαθεί να εξηγήσει κάνοντας μια θρησκευτική αναδρομή από τις απαρχές των αρχαίων θρησκειών ως τον χριστιανισμό, πόσο τερατώδεις είναι οι έννοιες  «χρέος/ενοχή/αμαρτία και αυτοσταύρωση» στην εξέλιξη του ανθρώπου, η οποία εισέβαλε στις ψυχές των ανθρώπων μέσω αυτού του δόγματος.

Το παρακάτω απόσπασμα είναι μικρό αλλά δίνει μια εικόνα αυτής της πτώσης.

ΟΛΟΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΦΩΤΟΣ

Αντοχή και δύναμη είναι το Ελληνικό. Πρέπει να αφουγκραστούμε τα μηνύματα των θεών και το δικό τους σχέδιο. Δεν θα επιτρέψουν το σκότος εάν δεν το κάνουμε εμείς.

ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΔΟΞΑ ΣΟΥ

Αλλά εσύ Δία, που είσαι ο πιο μεγάλος και ο πιο έξοχος από τους θεούς, πατέρα μας και πατέρα του εαυτού σου, ανώτατε δημιουργέ των πάντων, πραγματικά παντοδύναμε και απόλυτε βασιλιά, από σένα έχει δοθεί και κατευθύνεται και διατηρείται κάθε βασιλεία και εξουσία, στο κάθε ον διαφορετική, κάτω από την δική σου επίβλεψη και κυριαρχία.

Χαίρετε μακάριοι ήρωες η πιο ευτυχής θεϊκή φύσις του δικού μας γένους.

...Aυτό βέβαια θα γίνει αντιληπτό όταν θα επιτρέψετε να γνωρίσουμε σαφέστερα και καλύτερα όσα πράγματα μας αφορούν, να θυμηθούμε πολύ καλύτερα τους δ ύ ο προηγουμένους βίους μας τον εδώ και τον εκεί και να τους συνδέσουμε μεταξύ τους με τη μνήμη.

Δίας: ο εύδιος μεταφορέας της ζωής

Εκ της δωρικής ρίζης δεύω (ύω, βρέχω) μας παραδίδεται το όνομα του Πατρός θεών και ανθρώπων Διός.

Διότι οι Έλληνες κινήθηκαν μέσα στον πόνο άρα στην σκέψη

Πένομαι, φροντίζω και τρέχω για το καθημερινό μου υλικό ψωμί, με αυτόν τον τρόπο ζω υλικά και αισθητά τον κόσμον.

Σκοπέω , φροντίζω και τρέχω για το καθημερινό μου πνευματικό ψωμί, με αυτόν τον τρόπο ζω πνευματικά και ενορατικά τον κόσμον. 

Άρα πένομαι σημαίνει σκοπέω, ο πόνος είναι η σκέψις, η σκέψις είναι ο πόνος. Άρα ο πόνος είναι η σκέψις του σώματος όπως και η σκέψις είναι ο πόνος του νοός. 

ΖΩΗ ΜΕ ΔΟΣΕΙΣ

Κάθε λίγους μήνες θα "λήγουν" οι εμβολιασμένοι και θα τρέχουν για την επόμενη δόση, για να μπορούν να απολαμβάνουν τα βασικά αγαθά μιας απλής ζωής.

ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΤΑ ΑΝΕΛΠΙΣΤΑ;

"Αν λοιπόν o φόβος προκύπτει από την προσδοκία ότι θα πάθουμε κάποια συμφορά, είναι φανερό ότι κανείς από εκείνους που νομίζουν ότι δεν πρόκειται να πάθουν κανένα κακό, δε φοβάται.

Επιβάλλεται να εκδηλώνουμε τον οίκτο μας για έναν που έχει κακά μέσα στην ψυχή του

Το παρακάτω απόσπασμα βρίσκεται στην κορυφή της αρχαίας ελληνικής γραμματείας καθότι έχει σχολιαστεί και αναλυθεί πολύ.

Περί της φυσικής αλλοίωσης του κόσμου μας

Το τελικό στάδιο επικρατήσεως του ηλεκτρονικού-τεχνολογικού πολιτισμού μας είναι η εν τέλει απομάκρυνσις του Ανθρώπου από τη Φύση.