Translate

Δευτέρα, 15 Απριλίου 2019

Με τα πάθη, απομακρύνεται η Ψυχή από τον έρωτά της για το καθαρό ον

"Επομένως, πρέπει να αποφεύγονται, όχι λιγότερο από τ'άλλα, και κάποιες τροφές, όσες από την φύση τους διεγείρουν το θυμικό μέρος της ψυχής μας.
Λοιπόν, είναι άξια ερεύνης και τούτα: Αναδεικνύονται εδώ δύο πηγές δεσμεύσεως της ψυχής, από τις οποίες όταν αυτή κατακλυσθεί, όπως ακριβώς εάν μεθούσε κάποιος από θανατηφόρα ποτά, περιέρχεται σε κατάσταση λήθης των παραστάσεών της. Και οι πηγές αυτές είναι η ηδονή και η θλίψη. 
Το παραγωγικό αίτιο αυτών των δύο είναι η αίσθηση και η αντίληψη εκείνη των πραγμάτων που υποβάλλεται από την αίσθηση, όπως και οι φαντασιώσεις και οι μνήμες και οι γνώμες που απορρέουν από τις αισθήσεις, οι εμπειρικές γνώμες. Και όταν από αυτές διεγείρονται τα πάθη και τρέφεται όλος ο παραλογισμός, καταστρέφουν την ψυχή και την απομακρύνουν από τον έρωτά της για το καθαρό ον, έρωτα ο οποίος και της αρμόζει. Άρα, πρέπει να κρατούμε απόσταση από την δύναμη αυτών των κινήτρων και από ό,τι προκαλούν. Αυτές οι αποστάσεις επιτυγχάνονται με την αποφυγή όσων αναφέρονται στις αισθήσεις και στις ανοησίες. Και οι αισθήσεις δρουν είτε μέσω των ορατών είτε των ακροαματικών είτε των γευστικών είτε των οσφραντικών είτε των απτικών ερεθισμάτων. Η αίσθηση λοιπόν είναι κάτι σαν μητρόπολη της μέσα μας έκπτωτης οικίας των παθών.
Πρόσεξε πόσο εισρέει καθημερινά σ' εμάς η έξαψη των παθών, άλλοτε σαν πάθος από την παρακoλoύθηση αγώνων ίππων ή αθλητών ή εξεζητημένων, ηδυπαθών, χορών, άλλοτε σαν πάθος από προσήλωση στην γυναίκα, αίτιες που λειτουργούν σαν δέλεαρ του παρορμητικού στοιχείου και με διάφορες παγίδες επιβάλλουν τον θρίαμβο του ορμέμφυτου.
Απ' όλα τούτα λοιπόν σαν είναι μεθυσμένη η ψυχή και κάτω απo την κυριαρχία της ανοησίας, εξωθεί κάποιον στην ταραχή και στις κραυγές και τα ξεφωνητά. Και κάνει τις κινήσεις πυρετώδεις κάτω από τα ακούσματα και τoυς κάθε είδoυς θορύβους και ήχους, κυρίως λόγων αισχρών και, σατύρων, που εξωθούν τους πολλούς στην παραφορά, γiατί αυτοί εiναι εύκολοι δούλοι της εξάψεως, με απόγυμνωμένo λογισμό. Και άλλους η ψυχή, η κυριευμένη από την ανoησία, τoυς κάνει να λικνίζονται με κάθε είδους ακκισμούς, σαν γυναίκες. Aλλά και οι χρήσεις των θυμιαμάτων και οι αρωματικoί ατμοί, πoυ προκαλούν στους εραστές την επιθυμία τoυ ενός για τον άλλον, ποιον λοιπόν εξαπατούν, πόσο, δυναμώνουν την ανοησία της ψυχής;
Όσον αφορά, στα παθήματα που γεννιούνται από τους πειρασμoύς της γεύσεως, τι θα μπορούσε να πει κανείς, εφόσον μάλιστα ο δεσμός, αυτός είναι διπλός: αφενός δυναμώνει τα πάθη που συναρτώνται προς την γεύση, και, αφετέρου, εξαιτίας της ικανοποίησης αυτών των παθών, προσθέτουμε και άλλα βάρη σ' αυτά που ήδη φέρουμε, και μάλιστα βάρη άλλου είδους από τα ανθρώπινα,  έτσι μας προκαλεί να κάνουμε αυτόν τον δεσμό πιο βαρύ και ισχυρό.
Άλλωστε,όπως είπε και κάποιος ιατρός, φάρμακα δεν είναι μόνον όσα παρασκευάζονται από την Ιατρική αλλά και όσα καθημερινά λαμβάνουμε σαν τρόφιμα, και ποτά. Kαι ό,τι είναι θανάσιμο, παρέχεται μέσω της τροφής στην ψυχή πολύ περισσότερο και από αυτά που παρασκευάζονται για την φθορά του σώματος από τις μαγικές τέχνες.
Οι σαρκικές επαφές, πάλι, και οι επαφικές εμπειρίες γενικώς, όχι μόνο σωματοποιούν την ψυχή, αλλά, πoλλές φορές την εκμαύλισαν ώστε να εκπέσει όπως ακριβώς, ένα σώμα, σε ακατάληπτα παραληρήματα. Από αυτά τα αισθήματα, προέρχονrαι οι αναμνήσεις και οι φαντασιώσεις και οι φιλοδοξίες, οι οποίες, όταν αθροίζονται, διεγείρουν το σμήνος των παθών, όπως είναι οι φόβοι, οι πόθοι, η οργή, οι έρωτες, τα μαγικά φίλτρα, οι λύπες,  ο ζήλος, οι φροντίδες, οι ασθένειες κι έχουν κάμει την ψυχή να φαίνεται κυριευμένη από όλα αυτά. Για τούτο, ο αγώνας να καθαρίσουμε την ψυχή από τα πάθη είναι σκληρός και ο κόπος μεγάλος για να απαλλαγούμε από αυτά με την μελέτη ημέρα και νύκτα. Γιατί είναι πραγματική για μας η καταναγκαστική εμπλοκή μας προς τον αισθητό κόσμο. Λοιπόν, αφού έτσι είναι, πρέπει, εξαντλώντας κάθε δυνατότητα, να επιτύχουμε την απόστασή μας από καταστάσεις παρόμοιες μ' εκείνες στις οποίες όταν πέφτουμε, ακόμη κι αν κάποιος δεν το επιθυμεί, συμβαίνει να γίνεται έρμαιο του πάθους. Και οφείλουμε να είμαστε επιφυλακτικοί ως προς την αγωνία που όλοι γνωρίζουμε από προσωπική εμπειρία, αγωνία που οδηγεί προς τα πάθη και τις καταστάσεις που τα προκαλούν. 
Ακόμη, πρέπει να προσέχουμε και τον κίνδυνο να νικηθεί κάποιος από τις καταστάσεις αυτές όχι εξ αιτίας άλλου πράγματoς, αλλά από την έλλειψη ασκήσεως ώστε να ανθίσταται ή και από την έλλειψη πείρας".
ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ-ΠΕΡΙ ΑΠΟΧΗΣ ΕΜΨΥΧΩΝ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου