Translate

Πέμπτη, 12 Δεκεμβρίου 2013

Λουκιανού "Θεών διάλογοι": Έρωτος και Διός

Έρωτας:   Αλλά κι αν έφταιξα σε κάτι, Δία, συγχώρεσέ  με γιατί είμαι ένα μικρό παιδάκι και ακόμη δεν κόφτει το μυαλό μου.
Δίας:  Εσύ ο Έρωτας είσαι παιδάκι, εσύ που είσαι πιο αρχαίος κι από τον Ιαπετό;
Ή επειδή δεν έχεις γένια ούτε και άσπρες τρίχες, απαιτείς να σε παίρνουν οι άλλοι για μωρό, ενώ είσαι γέρος και πανούργος;
Έρωτας: Και τι μεγάλο κακό σου έκανα εγώ ο γεροντάκος όπως λες, και σκέφτεσαι να με συμμαζέψεις;..
Δίας: Άκουσέ τα, καταραμένε, και πες μου αν είναι μικρά. Με δουλεύεις σε τέτοιο βαθμό, ώστε δεν έμεινε τίποτα που να μη με μεταμόρφωσες: μ’ έκανες σάτυρο, ταύρο, χρυσαφένιο, κύκνο, αετό.
Κι όμως δεν έκανες καμμιά να μ’ ερωτευθεί. Ούτε κατάφερα καμμιά, γιατί εσύ μ’ έκανες ν’ αρέσω στις γυναίκες, αλλά να είμαι αναγκασμένος να τις ξεγελώ με ένα σωρό τερτίπια και να μεταμορφώνομαι.
Έτσι αυτές αγαπάνε μεν τον ταύρο ή τον κύκνο, εμένα όμως, άμα τύχει και με δουν, πεθαίνουν από την τρομάρα τους.
Έρωτας: Και που το βρίσκεις το περίεργο. Είναι θνητές και δεν μπορούν να αντικρίσουν τη μορφή σου.
Δίας: Τον Απόλλωνα όμως πώς τον αγαπάνε ο Βράγχος και ο Υάκινθος;
Έρωτας: Μα και τον Απόλλωνα δεν ήθελε να τον πλησιάσει η Δάφνη αν και έχει ωραία μαλλιά και δεν έχει γένια. Αν θέλεις όμως ν’ αρέσεις στις γυναίκες να μη κουνάς την αιγίδα και να μη κουβαλάς μαζί σου τον κεραυνό, αλλά φρόντιζε να φαίνεσαι όσο μπορείς πιο όμορφος.
Φτιάχνε τα μαλλιά σου έτσι που να κρέμονται μπούκλες κι απ΄ τις δυο μεριές του προσώπου σου, που να είναι πιασμένες στο πάνω μέρος από το διάδημα.
Να φοράς κόκκινη χλαμύδα και χρυσά πέδιλα.
Να περπατάς ρυθμικά με συνοδεία σουραυλιών και τυμπάνων.
Τότε να δεις πως θα σε ακολουθήσουν πιο πολλές γυναίκες απ’ όσες Μαινάδες τρέχουν πίσω από τον Διόνυσο.
Δίας: Βρε δε με παρατάς. Ποτέ δεν θα επιχειρήσω να ρίξω τις γυναίκες ντυμένος έτσι.
Έρωτας: Ε τότε να πάψεις να λιγουρεύεσαι τα θηλυκά, γιατί αυτό είναι και πιο εύκολο.
Δίας: Όχι-όχι , μ΄ αρέσει ο έρωτας, αλλά να μη μου βγαίνει η ψυχή για να το πετυχαίνω. Άντε τώρα πήγαινε στο καλό και φρόντισε οι ερωτοδουλειές μου να γίνονται όπως σου τις εξήγησα."

(Σε ελεύθερη απόδοση: Σταύρος Βασδέκης)

ἜρωςἈλλ' εἰ καί τι ἥμαρτον, ὦ Ζεῦ, σύγγνωθί μοι·
παιδίον γάρ εἰμι καὶ ἔτι ἄφρων.

Ζεύς
Σὺ παιδίον ὁ Ἔρως, ὃς ἀρχαιότερος εἶ πολὺ
Ἰαπετοῦ; ἢ διότι μὴ πώγωνα μηδὲ πολιὰς ἔφυσας,
διὰ ταῦτα καὶ βρέφος ἀξιοῖς νομίζεσθαι γέρων καὶ
πανοῦργος ὤν; 

Ἔρως
Τί δαί σε μέγα ἠδίκησα ὁ γέρων ὡς φῂς ἐγώ, διότι
με καὶ πεδῆσαι διανοῇ;

Ζεύς
Σκόπει, ὦ κατάρατε, εἰ μικρά, ὃς ἐμοὶ μὲν
οὕτως ἐντρυφᾷς, ὥστε οὐδέν ἐστιν ὃ μὴ πεποίηκάς
με, σάτυρον, ταῦρον, χρυσόν, κύκνον, ἀετόν·
ἐμοῦ δὲ ὅλως οὐδεμίαν ἥντινα ἐρασθῆναι πεποίηκας,
οὐδὲ συνῆκα ἡδὺς γυναικὶ διὰ σὲ γεγενημένος,
ἀλλά με δεῖ μαγγανεύειν ἐπ' αὐτὰς καὶ κρύπτειν
ἐμαυτόν· αἱ δὲ τὸν μὲν ταῦρον ἢ κύκνον φιλοῦσιν,
ἐμὲ δὲ ἢν ἴδωσι, τεθνᾶσιν ὑπὸ τοῦ δέους. 
Ἔρως
Εἰκότως· οὐ γὰρ φέρουσιν, ὦ Ζεῦ, θνηταὶ
οὖσαι τὴν σὴν πρόσοψιν.

Ζεύς
Πῶς οὖν τὸν Ἀπόλλω ὁ Βράγχος καὶ ὁ Ὑά-
κινθος φιλοῦσιν;

Ἔρως
Ἀλλὰ ἡ Δάφνη κἀκεῖνον ἔφευγε καίτοι κο-
μήτην καὶ ἀγένειον ὄντα. εἰ δ' ἐθέλεις ἐπέραστος
εἶναι, μὴ ἐπίσειε τὴν αἰγίδα μηδὲ τὸν κεραυνὸν
φέρε, ἀλλ' ὡς ἥδιστον ποίει σεαυτὸν, ἁπαλὸν
ὀφθῆναι, καθειμένος βοστρύχους, τῇ μίτρᾳ τού-
τους ἀνειλημμένος, πορφυρίδα ἔχε, ὑποδέου χρυ-
σίδας, ὑπ' αὐλῷ καὶ τυμπάνοις εὔρυθμα βαῖνε, καὶ
ὄψει ὅτι πλείους ἀκολουθήσουσί σοι τῶν Διονύσου
Μαινάδων.

Ζεύς
Ἄπαγε· οὐκ ἂν δεξαίμην ἐπέραστος εἶναι
τοιοῦτος γενόμενος.

Ἔρως
Οὐκοῦν, ὦ Ζεῦ, μηδὲ ἐρᾶν θέλε· ῥᾴδιον γὰρ
τοῦτό γε.

Ζεύς
Οὔκ, ἀλλὰ ἐρᾶν μέν, ἀπραγμονέστερον δὲ
αὐτῶν ἐπιτυγχάνειν· ἐπὶ τούτοις αὐτοῖς ἀφίημί
σε.











Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου