Η οντολογία της φράσεως "γνώθι σαυτόν"

Η περίφημος φράσις "γνώθι σαυτόν" αναπαύεται στους κόλπους του Θεού του Φωτός Απόλλωνος, ούσα μία εκ των Δελφικών παραγγελμάτων. Αυτό και μόνον την καθιστά σημαντική διότι έχει να κάνει με την όλη συμπαντική σκέψη και ροή η οποία ανεδύετο από τους χώρους του ομφαλού της Γης, εκεί όπου ο Ουρανός γλυκά φιλούσε τη Γαία και της μετέφερε πληθώρα οντικών τρόπων και διεξόδων.

Η Πανδώρα ή η επινόηση της γυναίκας

Βεβαίως, οι άνθρωποι διαθέτουν πια τον πολιτισμό, ο Προμη­θέας τούς πρόσφερε όλες τις τεχνικές. Προτού παρέμβει, ζούσαν σαν τα μυρμήγκια μέσα στις σπηλιές, κοίταζαν χωρίς να βλέπουν, άκουγαν χωρίς να εννοούν, ήταν ένα τίποτα και στη συνέχεια έγιναν, χάρη ο αυτόν, πλάσματα πολιτισμένα, διαφορετικά από τα ζώα και διαφορετικά από τους θεούς. Ο αγώ­νας, όμως, ανάμεσα στο Δία και στον Προμηθέα για τα πρω­τεία της πανουργίας δεν έχει λήξει ακόμα. Ο Δίας έκρυψε τη φωτιά, ο Προμηθέας την έκλεψε ο Δίας έκρυψε το σιτάρι, οι άνθρωποι μοχθούν για να βγάλουν το ψωμί τους.

Δυνατότερος από κάθε στρατό, είναι ο άνδρας που διαχειρίζεται την ισχύ που κατοικεί μέσα του

Μια φορά και έναν καιρό, μια θρησκεία που γέμιζε τις καρδιές των ανθρώπων με ενοχές για την ύπαρξή τους, που έδινε ελπίδες για δικαίωση σε μία άλλη ζωή, που φρόντισε να εξαφανίσει κάθε αγάπη για την ανθρώπινη φύση και να δαιμονοποιήσει την χαρά και τον έρωτα, άρχισε να εξαπλώνεται βίαια και να καταστρέφει ναούς και θεούς που οι άνθρωποι επί αιώνες πίστευαν και τιμούσαν. Έτσι, όπως πέρασε αυτή η λαίλαπα και από την χώρα του φωτός, την Ελλάδα, και ισοπέδωσε τα πάντα στο πέρασμά της, άρχισε να κατακτά και την Ευρώπη .
Στο παρακάτω απόσπασμα από το βιβλίο του Wulf Sörensen με τίτλο Η Φωνή των Προγόνων θα διαβάσουμε την αγωνία του συγγραφέα για το σβήσιμο από την μνήμη του λαού των παλιών θεών του Βορρά.

Σε φοβάμαι ανθρωπάκο

Γι'αυτό σου λέω: «Εσύ μονάχα μπορείς να γίνεις ελευθερωτής του εαυτού σου!»
Σ' αυτό το σημείο ΔΙΣΤΆΖΩ. ΙΣΧΥΡΊΖΟΜΑΙ πως αγωνίζομαι για την αλήθεια και την αγνότητα.
Όμως, ενώ αποφάσισα να σου πω την αλήθεια για τον εαυτό σου, τώρα διστάζω.

Όμως εσύ ανθρωπάκο δεν θέλεις να γίνεις αετός, γι' αυτό σε καταβροχθίζουν οι γύπες

Τα συγγράμματα που ξεσκεπάζουν την ψυχολογία των δούλων και την αυτοκαταστροφική φύση αυτών, σπάνια διαβάζονται από την μάζα. Ακόμη πιο σπάνια κατανοούνται. Και σπάνια αυτή τα αποδέχεται.
Διαβάζονται και μελετιούνται όμως από τους εξουσιαστές σου και τους σωτήρες σου.
Πρώην ανθρωπάκια σαν εσένα που ο φόβος σου τους ψήλωσε.
Όλοι φωνάζουν για την αλήθεια και την δικαιοσύνη, όμως κανείς δεν μπορεί να πάρει την ευθύνη που επιφέρουν οι έννοιες αυτές.
Ακόμη πιο συχνό φαινόμενο είναι πως, όλοι έχουν δίκιο και πως ανήκουν στο σωστό στρατόπεδο.
Όμως αν ανήκεις σε στρατόπεδο να είσαι έτοιμος για πόλεμο.
Και δεν είσαι.
Μη διαβάσεις αυτό το βιβλίο ποτέ.

ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΙΑ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΑΠΕΙΝΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΚΑΙ ΑΔΥΝΑΜΟΙ

 
Σήμερα, θα ήταν πολύ δύσκολο το να μπορέσουμε να γίνουμε αυτό που ήταν, κάποτε, εκείνοι (πρόγονοι). Είχαν μια πολύ στενή σχέση με τον Πατέρα-Όλων, και δεν τους ήταν απαραίτητο να επικαλεστούν ΜΕΣΆΖΟΝΤΕΣ με φωτοστέφανα, όποτε επιθυμούσαν να του μιλήσουν.

Δύο σάκους

Πάντα επίκαιρος ο μυθοποιός Αίσωπος.

Αγάπα τον άνθρωπο

 «Αγάπα τον άνθρωπο όχι από δεοντολογία ή κατ’ επιταγή.  Αγάπα τον άνθρωπο αδιαφορών αν αυτός σε αγαπά, σε μισεί ή σε περιφρονεί.
Στο πρόσωπο του κάθε ανθρώπου να βλέπεις επαναλαμβανόμενη την δική σου υπόσταση.
Σεβάσου πάντοτε οποιονδήποτε άνθρωπο, αγαθό ή κακό, πεπαιδευμένο ή άξεστο, γιατί είναι μια αξία της Φύσεως που εργάσθηκε επί πολλούς αιώνες για την ανθρώπινη οντότητα. Η οντότητα αυτή έχει λανθάνοντες τους Νόμους της αρετής και της Σοφίας.

Υπάρχει μονάχα μία για καθέναν

Υπάρχουν δύο ειδών γυναίκες: η σαγηνεύτρα, που θέλει να συνεχίσει να χορεύει εξωτερικά, ώστε να φαντάζεται πως είναι αληθινή και με ψυχή, δελεάζοντας τον πολεμιστή με σκοπό να τον βεβηλώσει, κι εκείνη που τοποθετεί την αιωνιότητα της στα χέρια του αγαπημένου της, που πεθαίνει ώστε αυτός να ζήσει, πιστεύει σε αυτόν με πίστη και αγάπη, φαντάζοντας ότι αν εκείνος ανακτήσει την αιωνιότητα του, εκείνος θα καταστήσει κι Αυτήν, επίσης, αθάνατη.

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ

 Τίνων γιοι και κόρες άραγε να είμαστε; Θεών; ημίθεων; ηρώων; ή κοινών θνητών;
Είμαστε παιδιά του Νάρκισσου; τότε να περιμένουμε τα νερά του ποταμού της θλίψης σύντομα να πνίξουν εμάς και το είδωλο μας.

Δία, δότη όλων των χαρισμάτων, το σχέδιο δώσε να γνωρίζουμε

"Των αθανάτων ενδοξότερε, πολυώνυμε, αιώνια πανίσχυρε, Δία, της φύσης πρώτη αρχή, που κυβερνάς τα πάντα με το νόμο σου, χαίρε! Δίκαιο είναι όλοι οι θνητοί να προσφωνούν εσένα.

ΠΑΝΔΗΜΟΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗ

Μία από τις λέξεις που βρίσκεται στο επίκεντρο της εποχής μας είναι η λέξη ΠΑΝΔΗΜΙΑ.
Όμως κάποτε, όταν ακόμα θεοί και άνθρωποι συμπορεύονταν μέσα στο μυθολογικό καύσωνα, αυτό της θείας ελληνικής λατρείας των Ελλήνων θεών, η λέξη δήλωνε την ΕΞΑΠΛΩΣΗ σε όλους τους δήμους- πόλεις, του ΈΡΩΤΑ, ως ΚΙΝΗΤΉΡΙΑ ΔΎΝΑΜΗ της ΖΩΉΣ.

Η Αργοναυτική εκστρατεία και η βαθιά καταγωγή της Αρμενίας

 

Αναφέρει λοιπόν ο Στράβων (πηγή: Γεωγραφικά ΙΑ, Εκδόσεις Κάκτος «ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ):

Εμείς οι παγανιστές

(...) Τότε, οι άνθρωποι τους αποκαλούσαν «παγανιστές». Κάποιοι εξ αυτών ήταν τόσο περήφανοι για τον τίτλο αυτό, που τον ενσωμάτωσαν στα ονόματά τους με τον ίδιο τρόπο που κάποιος φορά έναν πολύτιμο λίθο. Διότι παγανιστής είναι εκείνος που παραμένει αληθινός στον εαυτό του και στη Φυλή του, εκείνος του οποίου Αίμα ρέει αγνά στις φλέβες του. Και αυτό το αγνό Αίμα δεν αντιλαμβάνεται τον κόσμο με τον περιφρονητικό μορφασμό του Σινά, ούτε με τα αδύναμα γόνατα της Ναζαρέτ.

Φθινοπωρινή τροπή

 

Το φθινόπωρο δεν αγαπιέται από τον κόσμο. Δεν είναι έρωτας κεραυνοβόλος σαν αυτός της Άνοιξης ή του καλοκαιριού. Έρχεται σαν γνωστός, σαν φίλος, σαν γείτονας και ποτέ σαν αγαπημένος, σαν εραστής. Μετά και αφού περάσουν οι χρόνοι, αγαπιέται αργά αλλά σεβαστά.

Λησμονημένη η διαπλανητική γνώση

Λησμονημένη η διαπλανητική γνώση, έδωσε δειλά-δειλά τη θέση της σε μύστες ανθρώπων οι οποίοι κυνηγημένοι και αυτοί από τους γνωστούς θεϊστές άφησαν κάποια ψήγματα κοσμικής γνώσης, κνισματική και αποσπασματικής, η οποία από κάποιους και μόνο ακολουθείται (αναφερόμαστε σε μύστες ως ο Ορφέας, ο Όμηρος κ.λ.π). Σταδιακά οι υπεργήϊνες θεοσοφίες εξαφανίσθηκαν, κρύφιες δυνάμεις του Όντος περασμένες στον Άνθρωπο λησμονήθηκαν, μετά μάλιστα την κλασσική φιλοσοφία ο Άνθρωπος προσάρμοσε τη φιλοσοφία μόνον επί της Γης.

Οι Άριστοι περιμένουν με όλες τις αποχρώσεις και τα είδη του κωνείου.

Ο μονοθεϊστικός έλεγχος επί του ανθρώπου συνεχίζεται. Το χριστιανικό πρόσωπο προσέφερε ένα μέγεθος το οποίο ποτέ δεν το αγάπησε ο προαιώνιος Ελληνισμός. Την πλήρη συγκεκριμενοποίηση του ανθρώπου. 

Δώσ’ στους λαούς το Ρόδο, Ορφέα!

«Ορφέα, δώσε το Ρόδο και σ’ εμάς, και δώσ’ το σ’ όλους, τι είν’ η ζωή πικρή απ’ την ώρα τούτη που ο ανασασμός του διάβη από μπροστά μας και δεν απλώθη στη γην όλη.

Δώσ’ το το Ρόδο στους λαούς, Ορφέα.

Λίγοι ευτυχούν χωρίς να κρίνουν και να κουτσομπολεύουν

Είναι βαρύ και δύσκολο να αντέξει στον πειρασμό ο άνθρωπος να μην κρίνει ούτε να ασχολείται με τον βίο των συνανθρώπων του.
Να μην ανακυκλώνει λόγια που διαλύουν.

Κάθαρσις: ο οδηγός της ψυχής προς το βασίλειο των θεών

        

Εννοιολογικά ο όρος κ ά θ α ρ σ η προσδιορίζεται ως απολύτρωση της ανθρώπινης ψυχής από εγγενή ή επίκτητα στοιχεία, που εμποδίζουν την ισορροπημένη λειτουργία της. Είναι μια εξαγνιστική στη φύση της διαδικασία, κατά την οποία η ψυχή μπορεί να απαλλαγεί από τα περιττά στοιχεία που απέκτησε επιτελώντας τις λειτουργίες της. Ήταν, επίσης, απαραίτητη για την εισδοχή στα αρχαία μυστήρια, που είχαν στόχο την ένωση της ψυχής με την θεία όψη της ύπαρξης.

Η ψυχή κατά την διάρκεια του ύπνου

Η ψ υ χ ή εκτελεί κατά τη διάρκεια του ύπνου όλες της λειτουργίες του σώματος και της ψυχής. Όποιος λοιπόν ξέρει να ερμηνεύει τούτα σωστά, γνωρίζει μεγάλο μέρος της σοφίας, κυρίως για όσες σωματικές παθήσεις προαναγγέλλει η ψυχή.

Θέση στην αιωνιότητα

Τα γεγονότα της ζωής ενός ατόμου δεν μετράνε, έχουν προορισμό τον ΘΑΝΑΤΟ, το ΤΙΠΟΤΑ, την αποσύνθεση στο φως του Χρυσού Ήλιου. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν με ενδιαφέρουν οι προσωπικές βιογραφίες.

Μοναδική μας μάχη να ισιώσουμε τον κύκλο

Το μοτίβο υπάρχει επειδή υπάρχει η επανάληψη. Η επανάληψη υπάρχει επειδή δίνει την ψευδαίσθηση της ασφάλειας. Η ασφάλεια είναι πανανθρώπινη Ανάγκη. Και η Ανάγκη είναι θεά για τους Έλληνες.

Η προσταγή της αμάθειας

Γιατί οι άνθρωποι, στηριγμένοι στις δοξασίες τους, έθεσαν τον ν ό μ ο ως επόπτη αυτών που δικάζουν, εγκαταλείποντας την αληθινή δικαιοσύνη και την ψ υ χ ή που υπάρχει με το σώμα της στην α ι ω ν ι ό τ η τ α.

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΦΩΤΟΣ

Είναι δύσκολο να βρω λέξεις που να εκφράσουν όλα αυτά που με κάνατε να νιώσω με το ενδιαφέρον σας σχετικά με το πρόβλημα που προέκυψε στο μπλογκ μου..Από τις λίγες φορές που αυτή η ευλογημένη ελληνική γλώσσα θεών και ανθρώπων δεν μπορεί να με βοηθήσει να εκφραστώ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ. Τα υπόλοιπα είναι λόγια που λέγονται μέσα στην καρδιά μου και νομίζω πως τα ακούτε..

ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΗΚΑΝ ΣΧΕΔΟΝ 3.000 ΑΡΘΡΑ ΚΑΙ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΜΥΘΙΚΗΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

Παραβιάζει τους όρους της κοινότητας του φβ το μπλογκ μου Μυθική Αναζήτηση που έχει θεματολογία μυθολογία, φιλοσοφία, αρχαία ελληνική γραμματεία. Το περιεχόμενο είναι λέει προσβλητικό και εξαφάνισαν όλους τους συνδέσμους της από παντού, τοίχους, σελίδες, ομάδες. Όπου και να είχε κοινοποιηθεί σύνδεσμος της Μυθικής αναζήτησης τα τελευταία χρόνια έχει εξαφανιστεί.

ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΡΕΙ;

Η αρρώστια είναι σαν την μύγα. Όσο κινείσαι δεν μπορεί να κάτσει πάνω σου. Κάθεται μόλις σταματάς την κίνηση. Πολλές φορές ακούμε ιστορίες για ανθρώπους που μόλις βγήκαν στην σύνταξη αρρώστησαν. Αλλά αυτό που σίγουρα συμβαίνει είναι πως η καθιστική ζωή σκοτώνει.

Ο Μέγας Τεμαχισμός

21ος αιώνας. Ο Μέγας Τεμαχισμός. Σε φιλίες, σε γάμους, σε σχέσεις, σε οικογένεια, σε εαυτούς. Δεν πρόκειται για ξεκαθάρισμα της ήρας από το στάχυ. Ούτε για κατάρρευση μόνο των σαθρών και σάπιων.

Η ευημερία κενώνει την ψυχή

"Άρα, το ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΟ δεν είναι να υποφέρεις αρμονικά την δ υ σ τ υ χ ί α, αλλά την ε υ τ υ χ ί α, αφού όλοι, όταν βρίσκονται σε δυστυχία, συνήθως φαίνονται να είναι ΜΕΤΡΙΟΠΑΘΕΙΣ και ΚΟΣΜΙΟΙ στο ΗΘΟΣ, ενώ όταν ευημερούν, φαίνονται ΑΝΔΡΕΙΟΙ, ΜΕΓΑΛΟΦΡΟΝΕΣ και ΜΕΓΑΛΟΨΥΧΟΙ.

Ο Δρόμος Ένας. Τερματικός σταθμός τα Ηλύσια πεδία.

Και αν στην αγκαλιά της Καλυψώς κοιμάσαι εφτά χρόνια τώρα,